Hidden Things



All I ever did, all I ever said—

was to thwart their insistent quest to expose my true self.
They stood in my way

positioned loose stones to trip my feet

away from the path I was treading

—the ways I choose to  move, act, love.

Wall after wall they placed,

higher & more of them,

anything to paralyse

my movements, my mouth. 
What they fail to understand is,

suppressing praxis unveils nothing.

It is in the private

the unseen—scribbles only I breathe between bedsheets

there alone          is my truest truth located.
You’ve spent all this attention,

all this effort on reform;

has it been worth it?

Further, I ask you

—in a perfect world—

if you were fashioned like me

could you bear being seen,

could you

ever feel safe enough

to be free?



*



Κρυμμένα



Απ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα

να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν.

Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε

τες πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου.

Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με

πολλές φορές που πήγαινα να πω.

Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις

και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα —

από εκεί μονάχα θα με νιώσουν.

Αλλά ίσως δεν αξίζει να καταβληθεί

τόση φροντίς και τόσος κόπος να με μάθουν.

Κατόπι — στην τελειοτέρα κοινωνία —

κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα

βέβαια θα φανεί κ’ ελεύθερα θα κάμει.